Vroege Vogels

Goeie morgen,


Misschien hadden jullie al eerder een post van mij verwacht? Misschien ook niet. Maar na het besluit van de dokter dat mijn steeds aanhoudende bronchitis nog geen longontsteking is had ik besloten om de kostbare uren zonder kinderen te besteden aan andere dingen dan aan de blog. Daarnaast kwam er nog buikgriep ons gezin binnen wandelen dus gingen zo de eerste dagen van de vakantie helemaal op in ziekte overwinnen. Maar vandaag (30-6) (net zoals de voorbije weken) vraagt Morris zich om 5u af of het al tijd is om op te staan. Je kent het wel zo een hoest die in de nacht zijn best doet om je wat slaapt te gunnen maar van zodra je gewekt wordt komt de prikkeling je goeie morgen zeggen en wil die niet meer weggaan... Uit angst dat ik de andere kids ook wakker blaf probeerde ik me te motiveren om vandaag wel erg vroeg aan mijn"miracle morning" te beginnen (Hier komt binnenkort ook een post over). Eerlijk gezegd wel met een zekere gehaastheid want gisteren waren ze alle drie present om 5u30... Dus snel even tot de orde van de dag. Broers en zussen en hoe omgaan met de onderliggende/onderlinge rivaliteit. Voor mij een dagelijks zoekproces. 5u30, 3 kids wakker en einde blog haha.

Ondertussen zijn we 15u verder en zit ik op dezelfde plek als vanmorgen. De ochtendzon en de avond zon zijn de mooiste voor mij. Ze brengen me altijd in een zekere romantisch bui (Helaas Kurt repareert de w