Gelukkig zijn kan je leren


Al dagen voel ik een zekere onrust vanbinnen. Kurt en ik hebben besloten om vakantie in eigen tuin door te brengen. En dat lukte tot nu toe aardig. We zijn vaak samen thuis, we hebben een zwembad, ezels, veel speelmogelijkheden, pipowagen bezoekers, trampoline, slapen in de tent, maken een vuurtje, gaan af en toe op stap, ontbijten lekker en maken gezonde ijsjes en eten die natuurlijk ook lekker op enz. Een hele oefening dus om het geluk niet ver weg te moeten zoeken maar eerder dichtbij huis. En toch heb ik last van een stemmetje dat zich opdringt. Dat me zegt dat het ver weg, nog warmer, dichtbij een rivier, slapend op een camping zo veel beter, fijner, gezelliger zou kunnen zijn. Maar in ons gezin is dat voor het moment niet mogelijk. Voor mij als mama die nog zo moet waken over haar eigen grenzen is dat deze zomer duidelijk geen goed idee. Ik heb mijn slaap zo maximaal mogelijk nodig en dat gaat het best in mijn eigen bed. Ook de 2u durende middagdutjes zijn een gouden moment tijdens mijn dag. Ik heb de thuisomgeving nodig om de rust en de regelmaat, die we nu stilletjes aan gevonden hebben, te behouden. Maar ja ... mijn hersenen hebben duidelijk ook nood aan andere oorden. Andere geluiden horen, andere dingen zien, andere impressies opdoen en dat zorgt dus voor een innerlijk conflict. Nu ik de kids net in bed gestopt heb, springt zoals elke middag mijn to do machine aan. Dat herken je wel hé. Ik moet nog eten maken, was plooien, borstelen, mails beantwoorden, enz. Maar ik heb door erg te oefenen geleerd om deze machine terug uit te zetten. En ik kan dus echt 2 uur niets doen van die moetjes. Ik heb heel wat andere dingen die meer nodig zijn om te doen dan die. Ik moet tenslotte ook de namiddag en avond nog door geraken met de kinderen en dat gaat enkel wanneer ik iets gedaan heb dat me een fijn gevoel geeft. Iets waar ik blij van word. Ik besloot vandaag dus alleen in het water te springen. Heerlijk hangen op de matras en even nixen. Zalig en dat zijn dan ook de momenten waarop mijn ander mechanisme aanspringt, mijn ideeënfontein. Onmiddellijk plofte het ene idee na het andere te binnen. Deze krijgt pas de kans om wakker te worden wanneer de andere op off blijft. Plots wist ik hoe ik mijn hersenen tevreden kon houden ook dichtbij huis. Door hier te doen waar ik blij van word en dat is creëren.

Dus daarnet in het zwembad heb ik besloten om wat ik al lang uitstel niet meer uit te stellen en in oktober mijn transformatie traject voor kinderen en hun ouders aan te bieden. “Gelukkig zijn kan je leren”

Ik heb even getwijfeld over de titel, over het woord gelukkig want het is een beetje een hipe dat iedereen geluk moet nastreven. Maar voor mij betekent geluk alles kunnen voelen en er mee om kunnen gaan op een manier die voor jou juist aanvoelt. Voor mij betekent geluk voelen ook verdriet voelen. Want zonder donker geen licht, zondag nacht geen dag, zonder zorgen geen ontspanning, ...