Visie

Op een doordeweekse ochtend aan de schoolpoort enkele maanden na de geboorte van Mia en Cyriel vroeg een mama oprecht "hoe is het nu met jou Sara"? "Zwaar en intens" antwoordde ik.
Ze sprak me deze bemoedigende woorden toe: " Volhouden meid,  je bent bezig met de belangrijkste job in het leven. Mama zijn." Ja, dat klopte zo goed voor mij. Dankzij mijn eigen zoektocht in het moederschap hoop ik voor andere mama's een inspiratiebron te kunnen zijn. Ik wil me niet profileren als een mama expert, verre van. Ik wil ook niet de perfecte mama voor mijn kinderen zijn want niets is zo moeilijk dan de perfecte ouders hebben. 

 

Ik wil mama zijn, net zoals zo vele andere.
Ik heb immens veel respect gekregen voor alle moeders op aarde.
Wat een krachtige wezens zijn wij met z'n allen.
Wat een ongelooflijk magisch iets is het moederschap.
Zo intens, zo heerlijk en zo ongelooflijk ingewikkeld.

Op het moment dat je kindje wordt geboren, word je als ouder ook geboren. Je transformeert van vrouw naar moeder. Of van moeder van 1 kind naar moeder van 2 kinderen.  Dit is een heel heftige gebeurtenis.  Het zal nooit meer zijn zoals ervoor. Een nieuwe "ik" wordt geboren. Zowel fijne als minder fijne emoties komen op je af. Het brengt je misschien terug naar je eigen kindertijd, de opvoeding en band die jij met je ouders hebt, onverwerkte stukken van jouw ouders worden misschien bloot gelegd. Daarom is het het enorm belangrijk dat wij als ouders ons bewust zijn van ons eigen bestaan. Wie ben ik en wat maakt dat ik ben wie ik ben. Uit welk familie systeem kom ik?  Welke eigen stukken heb ik zelf te dragen zodat mijn kinderen ervan gespaard kunnen blijven? Verbonden ouderschap kan in mijn ervaring veel problemen oplossen. Daarom is het belangrijk dat we bewuste eigen keuzes maken. Zo kunnen wij een mooi voorbeeld zijn van hoe je het leven kan leven. Het hele leven met alles er op en er aan. 

In het coachen van mensen wil ik zeker niet de alwetende coach zijn , want alwetend ben ik zeker niet. Ik wil vooral net zoals jou zijn. Iemand die het beste voor jezelf je kinderen en de wereld toewenst. Een coach is er niet om de problemen op te lossen. Maar om tijdelijk mee jouw parcour te lopen. Ik geloof er erg in dat we ons hele leven mogen leren met vallen en opstaan. Dat we op ons pad krijgen wat we aankunnen en dat we, met onszelf tijd en ruimte te geven, alle oplossingen in en met onszelf kunnen vinden. Ik wil me dus graag opstellen als gelijke, als medemens, als mede-mama, niet als ik en jij maar als wij. Doordat ik verder af sta van jouw persoonlijke situatie kan ik andere dingen zien, gevoeligheden opmerken en confronterend zijn waar nodig.

Vertrekkende vanuit mijn ideeën omtrent het moederschap wil ik met de Balkende Hoeve een plek creëren waar zowel kinderen als hun ouders kunnen zijn, zich fijn kunnen voelen, zichzelf en elkaar kunnen opladen, veerkracht kunnen opbouwen en groeien naar rust en harmonie binnen het gezin. 

Wanneer er een vraag komt rond de zorg van een kind gaan we onderzoeken wat de oorzaak daarvan is. Ik probeer te kijken vanuit verschillende perspectieven. De geboorte en eigen ontwikkeling van het kind, de gebeurtenissen in het leven van het kind en de invloed van onverwerkte gevoelens in het systeem van het kind. Het kind op zich maar dus ook de verbondenheid tussen ouder en kind krijgen een belangrijke rol in het vernieuwde aanbod. 

De Balkende Hoeve is een gEZELlige hoeve waar zowel kinderen als volwassenen van harte welkom zijn om verder te groeien op persoonlijk vlak. Het is er thuiskomen voor iedereen die (opnieuw) de kracht en rust in zichzelf en diens systeem wil voelen. Hier ga je in de natuur op pad, samen met de ezels en Sara als coach om zo een antwoord te vinden op vragen die voor jou belangrijk zijn. De kracht van de ezels en de sensitiviteit van Sara zorgen voor een snel inzicht in de hulpvraag en een intense verdieping tijdens de sessie. Dit maakt het coachen met ezels zo uniek en succesvol.

De cirkel

 

Als ik blijf kijken
zoals ik altijd heb gekeken,
blijf ik denken
zoals ik altijd heb gedacht.
Als ik blijf denken
zoals ik altijd heb gedacht,
blijf ik geloven
zoals ik altijd heb geloofd.
Als ik blijf geloven
zoals ik altijd heb geloofd,

blijf ik doen

wat ik altijd heb gedaan.
Als ik blijf doen
wat ik altijd heb gedaan,
blijft mij overkomen,
wat mij altijd overkomt.
Maar als ik nu mijn ogen sluit
en mijn ware zelf voel van binnen
dan kom ik deze cirkel uit
en kan ik steeds opnieuw beginnen.

Je kinderen zijn je kinderen niet.

Je kinderen zijn je kinderen niet.
Zij zijn de zonen en dochters van 's levens hunkering naar zichzelf.

Zij komen door je, maar zijn niet van je,
en hoewel ze bij je zijn, behoren ze je niet toe.

Je mag hen je liefde geven, maar niet je gedachten,
want zij hebben hun eigen gedachten.

Je mag hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen,
want hun zielen toeven in het huis van morgen,

dat je niet bezoeken kunt, zelfs niet in je dromen.
Je mag proberen gelijk hun te worden, maar tracht niet hen aan jou gelijk te maken.

Want het leven gaat niet terug,
noch blijft het dralen bij gisteren.

Jullie zijn de bogen, waarmee je kinderen als levende pijlen worden weggeschoten.
De boogschutter ziet het doel op de weg van het oneindige,
en hij buigt je met zijn kracht opdat zijn pijlen snel en ver zullen gaan.
Laat het gebogen worden door de hand van de boogschutter
een vreugde voor je zijn:
want zoals hij de vliegende pijl liefheeft,
zo mint hij ook de boog die standvastig is."

 

Uit "De profeet" van Kahil Gibran

© 2019 de Balkende Hoeve

  • Facebook Social Icon